dimashafiei
آخرین مطالب
امکانات وب
سابقه استفاده از ایمپلنت های دندانی برای جایگزینی دندان های از دست رفته به بیش از ۳۰۰۰ سال پیش برمی گردد.
از آغاز تاریخ تمدن، بشر همواره به فکر ترمیم و جایگزینی نقش عضوهای مختلف بویژه دندان های از دست رفته بوده و به این منظور در ابتدا از دندان های چوبی، سنگی، فلزی و حتی دندان های به جا مانده از اجساد استفاده می شده است.
اما ایمپلنت های دندانی به شکلی که هم اکنون مورد استفاده قرار می گیرند نزدیک به ۳۰ سال است که مورد تایید مجامع علمی بین المللی قرار گرفته و به دنیای دندانپزشکی معرفی شده اند.
برای نخستین بار پروفسور برانمارک از کشور سوئد چگونگی پیوند خوردن استخوان فکین به ایمپلنت دندانی از جنس تایتانیوم خالص را تشریح نمود. از آن زمان تاکنون پیشرفت های چشمگیری در توسعه و بهسازی درمان ایمپلنت های دندانی به وجود آمده است.
لذا بدیهی است که توقعات دندانپزشکان و بیماران از این فرآیند درمانی روز به روز در حال تغییر و به نوعی افزایش است.
ازجمله پیشرفت های نوین در زمینه درمان های ایمپلنت استفاده از تکنولوژی های بسیار حساس مدرن برای تهیه ایمپلنت های دندانی می باشد. استفاده از فناوری های نانو در آماده سازی سطوح خارجی ایمپلنت، پیدایش آلیاژهای جدید تایتانیوم، برداشت های نوین در زمینه مهندسی بافت نرم و سخت دهان و بسیاری دیگر از تمهیدات جدید سبب شده است که دنیای ایمپلنت های دندانی هر روزه شاهد نوآوری هایی باشد که برخی مسیر درمان را تغییر می دهند.
خشن تر شدن سطح خارجی ایمپلنت با استفاده از فناوری های نوین باعث می شود که سطح تماس ایمپلنت با استخوان فک افزایش پیدا کند. بخصوص هنگامی که طراحی این خشونت سطحی با ساختار سلول های استخوانی همخوانی داشته باشد اتصال استخوان به بدنه ایمپلنت به طرز مطلوب تری صورت می پذیرد.
به این سطوح مواد بیواکتیو نیز اضافه شده و به این ترتیب مهاجرت سلول های استخوان ساز و بالطبع تماس استخوان با سطح ایمپلنت هم سرعت گرفته و هم کیفیت آن بهبود پیدا می کند.
به گفته دکتر سینا نواب، متخصص پروتزهای دندانی و ایمپلنتولوژیست، ایمپلنت هایی که با چنین فناوری تهیه می شوند این امکان را به وجود می آورند که مدت زمان جوش خوردن ایمپلنت به استخوان از چندین ماه به چند روز کاهش یابد و از طرف دیگر کیفیت این اتصال با توجه به تغییراتی که در نحوه استخوان سازی به وجود می آید، به طور بی سابقه ای بهبود پیدا کند.
تمامی این موارد به اضافه چندین فاکتور دیگر سبب می گردد که تغییرات چشمگیری در درمان های ایمپلنت پیش روی ما قرار گیرند.
نواب می افزاید: اولین نتیجه چنین پیشرفت هایی یقینا کاهش زمان درمان خواهد بود. با توجه به مسائل مطرح شده زمان برقراری پیوند استخوان به ایمپلنت کمتر شده و امکان بارگذاری بر روی ایمپلنت توسط پروتزهای نهایی را در زمانی بسیار کوتاه فراهم می نماید. باید یادآوری نمود که طولانی بودن فرآیند درمانی در تکنیک های قدیمی تر گاهی معضلات عدیده ای را به همراه داشت.
از طرف دیگر تغییرات به وجود آمده در ایمپلنت های جدید و افزایش سطح تماس آنها با استخوان نتیجه شگرف دیگری نیز به دنبال داشته است و آن هم عدم نیاز به استفاده از تعداد زیادی ایمپلنت برای جایگزینی دندان های از دست رفته است.
به گفته دکتر نواب روش های قدیمی جایگزینی دندان های از دست رفته همواره پیشنهاد می کردند که به ازاء هر دندان از دست رفته حتی الامکان یک ایمپلنت جایگزین شود.
بنابراین برای جایگزینی تمامی دندان های از دست رفته یک فک گاهی اوقات ۱۴ ـ ۱۲ ایمپلنت در یک فک قرار داده می شد.
طبیعی است که استفاده از چنین تعداد زیادی ایمپلنت در یک فک علاوه بر پیچیدگی درمان زمان و هزینه درمان را نیز به شدت افزایش می دهد.
اما فناوری های جدید و تغییراتی که در ایمپلنت های مدرن به وجود آمده این امکان را به وجود آورده اند که از تعداد ایمپلنت کمتری برای جایگزینی دندان های از دست رفته استفاده شود.
به این ترتیب بیمار و دندانپزشک این شانس را خواهند داشت که با قرار دادن ۶ ـ ۴ ایمپلنت در یک فک تمامی دندان های از دست رفته را جایگزین نمایند. dimashafiei...
از آغاز تاریخ تمدن، بشر همواره به فکر ترمیم و جایگزینی نقش عضوهای مختلف بویژه دندان های از دست رفته بوده و به این منظور در ابتدا از دندان های چوبی، سنگی، فلزی و حتی دندان های به جا مانده از اجساد استفاده می شده است.
اما ایمپلنت های دندانی به شکلی که هم اکنون مورد استفاده قرار می گیرند نزدیک به ۳۰ سال است که مورد تایید مجامع علمی بین المللی قرار گرفته و به دنیای دندانپزشکی معرفی شده اند.
برای نخستین بار پروفسور برانمارک از کشور سوئد چگونگی پیوند خوردن استخوان فکین به ایمپلنت دندانی از جنس تایتانیوم خالص را تشریح نمود. از آن زمان تاکنون پیشرفت های چشمگیری در توسعه و بهسازی درمان ایمپلنت های دندانی به وجود آمده است.
لذا بدیهی است که توقعات دندانپزشکان و بیماران از این فرآیند درمانی روز به روز در حال تغییر و به نوعی افزایش است.
ازجمله پیشرفت های نوین در زمینه درمان های ایمپلنت استفاده از تکنولوژی های بسیار حساس مدرن برای تهیه ایمپلنت های دندانی می باشد. استفاده از فناوری های نانو در آماده سازی سطوح خارجی ایمپلنت، پیدایش آلیاژهای جدید تایتانیوم، برداشت های نوین در زمینه مهندسی بافت نرم و سخت دهان و بسیاری دیگر از تمهیدات جدید سبب شده است که دنیای ایمپلنت های دندانی هر روزه شاهد نوآوری هایی باشد که برخی مسیر درمان را تغییر می دهند.
خشن تر شدن سطح خارجی ایمپلنت با استفاده از فناوری های نوین باعث می شود که سطح تماس ایمپلنت با استخوان فک افزایش پیدا کند. بخصوص هنگامی که طراحی این خشونت سطحی با ساختار سلول های استخوانی همخوانی داشته باشد اتصال استخوان به بدنه ایمپلنت به طرز مطلوب تری صورت می پذیرد.
به این سطوح مواد بیواکتیو نیز اضافه شده و به این ترتیب مهاجرت سلول های استخوان ساز و بالطبع تماس استخوان با سطح ایمپلنت هم سرعت گرفته و هم کیفیت آن بهبود پیدا می کند.
به گفته دکتر سینا نواب، متخصص پروتزهای دندانی و ایمپلنتولوژیست، ایمپلنت هایی که با چنین فناوری تهیه می شوند این امکان را به وجود می آورند که مدت زمان جوش خوردن ایمپلنت به استخوان از چندین ماه به چند روز کاهش یابد و از طرف دیگر کیفیت این اتصال با توجه به تغییراتی که در نحوه استخوان سازی به وجود می آید، به طور بی سابقه ای بهبود پیدا کند.
تمامی این موارد به اضافه چندین فاکتور دیگر سبب می گردد که تغییرات چشمگیری در درمان های ایمپلنت پیش روی ما قرار گیرند.
نواب می افزاید: اولین نتیجه چنین پیشرفت هایی یقینا کاهش زمان درمان خواهد بود. با توجه به مسائل مطرح شده زمان برقراری پیوند استخوان به ایمپلنت کمتر شده و امکان بارگذاری بر روی ایمپلنت توسط پروتزهای نهایی را در زمانی بسیار کوتاه فراهم می نماید. باید یادآوری نمود که طولانی بودن فرآیند درمانی در تکنیک های قدیمی تر گاهی معضلات عدیده ای را به همراه داشت.
از طرف دیگر تغییرات به وجود آمده در ایمپلنت های جدید و افزایش سطح تماس آنها با استخوان نتیجه شگرف دیگری نیز به دنبال داشته است و آن هم عدم نیاز به استفاده از تعداد زیادی ایمپلنت برای جایگزینی دندان های از دست رفته است.
به گفته دکتر نواب روش های قدیمی جایگزینی دندان های از دست رفته همواره پیشنهاد می کردند که به ازاء هر دندان از دست رفته حتی الامکان یک ایمپلنت جایگزین شود.
بنابراین برای جایگزینی تمامی دندان های از دست رفته یک فک گاهی اوقات ۱۴ ـ ۱۲ ایمپلنت در یک فک قرار داده می شد.
طبیعی است که استفاده از چنین تعداد زیادی ایمپلنت در یک فک علاوه بر پیچیدگی درمان زمان و هزینه درمان را نیز به شدت افزایش می دهد.
اما فناوری های جدید و تغییراتی که در ایمپلنت های مدرن به وجود آمده این امکان را به وجود آورده اند که از تعداد ایمپلنت کمتری برای جایگزینی دندان های از دست رفته استفاده شود.
به این ترتیب بیمار و دندانپزشک این شانس را خواهند داشت که با قرار دادن ۶ ـ ۴ ایمپلنت در یک فک تمامی دندان های از دست رفته را جایگزین نمایند. dimashafiei...
ما را در سایت dimashafiei دنبال میکنید
برچسب: ایمپلنت در یک روز,ایمپلنت یک روزه,ايمپلنت دندان در يك روز, نویسنده: بازدید: 188